1970 li yillarda bir sohbet esnasinda gecen konuya binaen bir arap aliminin anlattigi hikaye…

Annesini kaybeden bir aslan yavrusu koyunlarin arasina girmis ve koyunlarin sutunu emerek buyumus. Zamanla kendini koyun zannetmis.
Bir gun diger koyunlardan birisi aslana soyle demis: “Sen bizim cinsimizden degilsin. Sen aslansin, biz koyunuz. Sen bu daglarin kralisin.

Son zamanlarda bu daglarda cakallarin, ayilarin sesleri fazla yukselm­eye basladi, bizi rahatsiz ediyorlar. Bir kukresen de bizi bunlardan kur­tarsan demis. Fakat aslan bunu kabul etmeyerek, “Ben de sizin gibi koyu­num demis. Koyunun gunlerce israrina ragmen aslan, aslan oldugunu bir turlu kabul etmemis.

Nihayet bir gun koyun, aslani alip bir su birikintisine goturmus. “Ikimizin de sudaki akislerinize iyice bakalim. Senin yelelerin var, benim yok. Soyle ba­kalim ikimizde ayni miyiz? diye sormus. Aslan, “Hayir degiliz demis. Sonra koyun, “Senin pencelerin var, bizim yok, senin dislerinle bizim dislerimiz bir degil. Hatta senin sesinle bizim seslerimiz bile farkli. Istersen bir ben meleye­yim, bir de sen kukre demis ve once koyun ciliz bir sesle melemis, arkasin­dan aslan butun heybet ve dehsetiyle kukremis. Aslanin bu kukremesini du­yan cakallar yuvalarina, tilkiler deliklerine, ayilar inlerine kacismislar.

Hikaye bittiginde elini dizine vurarak ” Hocam” dedi. “Biz simdi size koyun olmadiginizi hayirlisi ile bir anlatabilsek!”.

Sohbette gecen konu:

Iste ey ehl-i Kur’an olan su vatanin evladlari! Altiyuz sene degil, belki Abbasiler zamanindan beri bin senedir Kur’an-i Hakim’in bayraktari olarak, butun cihana karsi meydan okuyup, Kur’ani ilan etmissiniz. Milliyetinizi, Kur’ana ve Islamiyete kal’a yaptiniz. Butun dunyayi susturdunuz, mudhis tehacumati def’ettiniz. Simdi Avrupa’nin ve firenk-mesreb munafiklarin desiselerine uyup, su ayetin evvelindeki hitaba masadak olmaktan cekinmelisiniz ve korkmalisiniz!
26.mektup.

Almanya’da okudugum fakultede Osmanli hayrani bir bayan hocamiz vardi. Bizimle yakindan ilgilenir, hal hatirimizi sorardi. Bir gun fakulte cikisinda karsilastik. Hal hatir sorarken ben de iftiharla “Bizim kizlarimiz da artik okullara gitmeye basladilar. Yakinda hepsi sizin gibi sosyal hayatta gorev alip hizmet edecekler” dedigimde, kizgin ve uzgun bir ifade ile:
“Eyvah! Siz de o Osmanli hanimlarini tahtlarindan indirip bizim gibi perisan bir halemi getiriyorsunuz?” dedi ve bir daha da benimle konusmadi..