SAAT 03.30′du. Adamın telefonu çalmaya başladı. Başını gömdüğü yastıktan binbir zorlukla kaldıran adam, yatak ucundaki telefona uzandı:
“Alo! Kimsiniz?”
“Benim oğlum, annen!”
“Anne of ya.. Bu saatte ne var Allah aşkına! Yarın ne kadar önemli işlerim olduğunu bir bilsen….”
“Şey oğlum..”
“Ne var anne, beni bu saatte uyandıracak kadar önemli ne var? Sabah arasan olmaz mıydı?”
Anne, oğlundan duyduğu bu kırıcı sözlerden dolayı, çok üzülmüş ve çok incinmişti. Ağlamaklı bir sesle şunları söyleyerek telefonu kapattı:
“Bundan tam otuzbeş yıl önce, böyle bir gece yarısı saat tam 03.30′da sen de beni uyandırmıştın! Doğum günün kutlu olsun evladım..”